معرفی منطقه حفاظت شده سیاهكوه


منطقه حفاظت شده سیاهكوه در محدوده مابین استانهای یزد و اصفهان حد فاصل 42-53 تا 38-54 طول شرقی و 32-32 تا 5-33 عرض شمالی جغرافیایی واقع شده است.
منطقه حفاظت شده سیاهكوه با در گرفتن اكوسیستم‌های بیابانی به عنوان اراضی حاشیه‌ای محسوب شده و از زیستگاههایی با موانع زیستی و محدودیتهای رویشی فراوان تشكیل شده است كه مهترین ویژگی این رویشگاهها كمبود رطوبت كافی،‌ فقدان منابع آبی مورد نیاز، ‌ناپایداری تعادل اكولوژیك و توان ترمیم پذیری محدود است.
با وجود این موانع زیستگاههای مناسبی برای حیات وحش دشتزی، بومی و مهم از جمله یوزپلنگ‌، ‌هوبره‌، زاغ بور و انواع پرندگان شكاری فراهم آورده است.
شایان ذكراست ارزش حفاظتی این زیستگاههای كویری اگر چه غنای بیولوژیك آنها محدود است ولی به دلیل برخورداری از ویژگیها و گونه‌های منحصربه فرد كمتر از بقیه مناطق تحت مدیریت نیست.
حفاظت از زیستگاهها و حیات وحش در چنین مناطقی به علت آسیب‌پذیری سرشتی آنها در برابر فعالیتهای موثر جوامع انسانی و محدود بودن منابع زیستی آنها در برابر روند تخریب محیط طبیعی كشور امری ضروری است.
گونه‌های گیاهی منطقه با پراكنش متفاوت و با آمیختگی به همدیگر تشكیل 14 تیپ گیاهی را داده‌اند تیپ‌های گیاهی اصلی منطقه شامل در منه،‌ قیچ، رمس‌، پرند، ‌گروتاغ است كه تیپ‌های فرعی و آمیختهای از قبیل درمنه، ‌خفته یا قیچ، ‌رمس‌ و پرنده استان را ایجاد كرده‌اند.
امروزه، حفاظت از جانوران وحش و اعمال مدیریت مناسب بر آنها با توجه به تهدیدی كه به زیستگاه آنها اعمال می‌گردد، به عنوان یك ضرورت حیاتی مطرح است زیرا كه بزرگترین خطرات تهدید كننده گونه‌های متنوع در جای جای كشور تخریب زیستگاه و كاهش امنیت زیستگاه است كه هر دو ناشی از فعالیت‌های بی رویه انسان است.
با این توصیف حیات وحش شناسایی شده در منطقه با ارزشهای حفاظتی بالا شامل یوزپلنگ آسیایی، پلنگ‌، كتفار،‌جبیر‌، ‌قوچ و میش،‌ كل و بز و هوبره است.
با توجه به وجود حساسیت‌ها و محدودیتهای زیستی نیازمند مدیریتی بسیار ظریف و هوشمندانه دارد در غیر این صورت بهره‌برداری از آنها حاصلی جز گسترش بیابان زایی نخواهد داشت.

خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)

تاریخ ارسال: 1348/10/11
تعداد بازدید: 2498
ارسال نظر