روباه شنی

پستانداران بیابان های ایران
    روباه شنی  
روباه ها نیز در لانه هایی كه حفر می كنند، زندگی می كنند. در مناطق کویری می توان روباه های شنی را به فراوانی مشاهده كرد. دلیل آن، وجود شرایط زیست محیطی مناسب در منطقه برای آنهاست. شرایطی مانند آب و هوای مناسب و گرمسیری، دارا بودن دشت ها، شنزارها برای استتار و پوشش مناسب، و وجود شكارها و غذاهای فراوان، از مهمترین این شرایط هستند.
به گونه ای كه در یك تپه لانه ای با ۹ روباه یافت شد. روباه ها بسیار زیرك هستند. لانه های آنها به طور معمول چند دهانه دارد. كاربرد این دهانه ها برای در اختیار داشتن چند مسیر فرار، برای گریز از دست دشمنان است. معمولا در اطراف لانه، دالان های دیگری نیز حفر می كنند تا در هنگام احساس خطر بتوانند در این دالان ها مخفی بشوند. این دالان ها نیز ممكن است در سمت دیگر دهلیز راه خروجی برای فرار داشته باشند.
روباه هابه رنگهای گوناگونی از سرخ پریده تا طلائی تا قهوه ای شدید می باشد. برخی از روباهان موی سیاه خالص دارند. روباه سرخ ممکن است آنرا روباه نقره ای گفت. خطوط پوشش سرخ با خطوط سیاه روی پشت وشانه اش داردو به هرصورت روباه را از پشت گوش های سیاه و سر دم سفید میتوان تشخیص داد. شکارچیان گاهی روباهان را برای پوست پرمو ونرمشان بدام می اندازند. ودر بعضی نقاط دنیاگوشتش را نیز می خورند. روباه خاکستری تقریبا درمیان صخرها وبرگهای سایه دار جنگلها ظاهر می شود. یا به رنگ محیط ها ونواحی دیگر در می آید. روباهائی که در بیابانها بسر می برند موهای پاهایش حرکت را برای روباه آسان می کند.
گوشهای روباه بیابانی خیلی بزرگ است تا صداهای خفیف شکارچیان یا دشمن خودرا میان شن ها بشنود. روباه سرخ در جنگلها وکشتزارها زندگی می کند. جنگلها جای خوب وامنی برای لانه سازی روباها است. در کشتزارها، روباهان خرگوش، موش، وپرندگان را شکار می کند. روباه نیز در بعضی اوقات به مرغ های خانه ای برای جوجه وتخم می تازد. در تابستان در بعضی اوقات به مزارع نیز حمله می کند. گوجه وآلو نیز می خورند. بیشتر روباهان به تنهائی شکار و با یک دیگر هنگام پرورش توله های خود زندگی می کنند. اما برخی از روباهان بصورت گله ای وگروهی در طول سال زندگی می نمایند. هرچند برخی از روباهان برای خود زمین را برای لانه خود می کنند.
روباهان دیگر ممکن است از لانه های آماده جانوران دیگر سود جویند یا ممکن است زیر بوته ها یا در شکاف درخت های کهن سال بسر ببرند. روباهان بیابانی شبکه هائی از تونل ها زیر شن ها می کنند. لانه آنها حتی در گرمترین هوا خنک باقی می ماند. سالی یک بار روباه ماده دو تا دوازده توله می زاید. مادر از توله در حدود دوماه پرستاری می کند. پدر نیز کمک به نگهداری توله ها می نماید. در حالیکه توله ها هنوز خیلی کوچک هستند روباه نر لانه را ترک می گوید وشکار را برای مادر به لانه می آورد. کمی بعد پدر ومادر هردو برای تغذیه توله ها به شکار می روند. توله های روباه بازیگوش هستند. توله ای روی توله دیگر می پرد وبازی های شیطنت آمیز می کنند. برای تمرین شکار نیز پدر ومادر شکار هائی به لانه می آورند. چون توله روباه شش ماهه شد لانه را برای جستجوی خوراک ترک می گویند.     
http://www.aftabir.com/lifestyle/view/78933/%D8%B1%D9%88%D8%A8%D8%A7%D9%87-%D8%B4%D9%86%DB%8C

تاریخ ارسال: 1390/10/4
تعداد بازدید: 2774
ارسال نظر