ساختار پر در پرندگان

ساختار پر در پرندگان
    پرها از یك برآمدگی اپیدرمى ساخته شده اند كه نشانگر پوشش خارجى و بال و پر در پرندگان است. آنها خصوصیات برجسته و منحصر كننده رده پرندگان زنده ، مى باشند. دیگر theropoda ( گروهی از دایناسورها) همچنین داراى پر هستند.
    پرها اندامهاى تشكیل شده پیچیده اى در مهره داران هستند: اندام هاى پوششى integumentary appendages كه به وسیله تكثیر سلولهاى اپیدرمى یا لایه خارجى پوست كه از پروتئین كراتین تشكیل شده اند. بتا كراتین در پرها ، منقارها ، ناخن ها ، فلسها ، صدفها و در خزندگان وجود دارد. این پروتئین باندهاى هیدروژن داخل صفحات بتا را ترك كرده و با یك پیچش بیشتر و صلیبى شكل در پلهاى عرضى دى سولفیدى یك ساختار یكنواخت و سخت تر از آلفا كراتین كه در موها ، شاخ و سم پستانداران است ، تولید كرده.
    پرها پرندگان را در برابر آب و دماى سرد عایق بندى مى كند. منحصرا پرها در بالها و دم نقش مهمى را براى كنترل در پرواز برعهده دارند. بعلاوه ، پرها بسیار سبك هستند ، پرو بال پرندگان در بال ها 2 یا 3 برابر بیشتر از استخوان بندى آنها ست ، بنابراین بیشتر استخوان ها توخالى و تشكیل شده از كیسه هاى هوایى هستند. الگوى رنگى براى استتار علیه صیادان در رفتار پرندگان و جستجو صیادان براى غذا است. درباره ماهى ها ، رنگ هاى بالا و پائین ممكن است براى صیادان در هنگام پرواز متفاوت باشد.
    تفاوت هاى چشمگیرى در الگوى پرها و رنگ آن در دیمورفیسم جنسى در بیشتر گونه ها قابل توجیه نیست.
    2 نوع اصلى پر داریم : vaned feather كه قسمت بیرونى بدن را مى پوشاند و down feather كه در قسمت هاى زیرین پرهاى vaned قرار دارند. پرهاى پنوسئوس pennuceous جزء پر هاى vaned هستند. همچنین contour feather هم نامیده مى شوند. پرهاى پنوسئوس در بالها و شاهپر دم كه پرهاى پروازى در دم است ، وجود دارند. شكل معمولى پرهاى vaned از یك ساقه اصلى به نام راكیس ساخته شده است . راكیس به شاخه ها و یا قلابهایى جوش خورده است. این قلابها و شاخه ها ریشك نام دارند. ریشك ها داراى پایه هایى به نام ریشچه هستند كه اتصال صلیبى دارند. كرك پرها به خاطر كمبود ریشچه ایجاد مى شوند. بنابراین ریشك ها آزادانه به هر طرف شناورند. آنها عمل عایق بندى حرارتى را به خوبى انجام مى دهند. در قسمت ساقه پر ، راكیس به یك لوله توخالى به نام كالاموس تبدیل شده است. كه درون فولیكول پوست قرار گرفته است. ساختار dyck باعث ایجاد رنگهاى آبى و سبز در طوطى ها مى شود. كه این ساختار بیشتر ناشى از یك پروتئین مناسب در خود پر است تا پیگمان ها ، كه قبلا به اثر تین دایل
    tyndall effect شناخته شده است.
    پرها گاهى در زمان پر ریزى جاى خود را با پرهاى جدید عوض مى كنند و از همان قسمت قبلى پرهاى جدید رشد مى كنند. بعضى از پرندگان به طور مكرر پودرى از پرهاى خود تولید مى كنند ، كه به صورت ذرات ریز منظم در انتهاى
    ریشك ها دیده مى شوند. این ذرات پودر مانند بر روى بدن پرنده پاشیده شده است و عمل ناتراوا سازى را در پرندگان باعث مى شود. بیشتر پرندگان آبزى این پودر را تولید مى كنند.همچنین پرندگان باتلاقى براى رها یافتن از بوى بد از پراكنده كردن چربى بر روى پرهایشان استفاده مى كنند.
    بریستل ها bristles سخت و خشن هستند ، پرهاى مخروطى به وسیله یك راكیس بزرگ اما با قلابهاى كم ایجاد شده اند ، rictatl bristles ، پرهاى اطراف چشم و منقار هستند. كه عمل آنها مانند تقویت قدرت بینایى و ارتعاشات در
    پستانداران است.
http://forum.pershianfun.com/thread1920.html

تاریخ ارسال: 1390/10/26
تعداد بازدید: 2020
ارسال نظر