بافت
شهرستان بافت با مسافتی حدود 13162 کيلومتر مربع وسعت، در ارتفاع 2250 متری از سطح دريا و در 29,17 عرض شمالی و 56,36 طول شرقی واقع شده است. بافت از لحاظ ارتفاع دومين شهر بلند ايران محسوب می گردد. جمعيت اين شهر بر طبق آخرين آمار رسمی، 131567 نفر است. در مورد قدمت بافت آثار يافت شده ی فراوانی همچون موارد موجود در تپه يحيی تمدنی چند هزار ساله را نشان می دهد. تپه يحيی تنها منطقه از مناطق باستانی بافت است که تاکنون مطالعات رسمی بر روی آن صورت گرفته است. اين مطالعات و کاوش ها توسط پروفسور کارلووسکی به همراه گروهی از دانشگاه هاروارد آمريکا در سال 1967 ميلادی انجام شده است. اين محققان تپه يحيی را قديمی ترين مرکز سکنی در شرق ايران دانسته اند و آزمايش های کربن 14 که از سوی آنها صورت گرفته عمر اين منطقه را حدود 8500 سال ذکر می کند. هنر معماری، ساختمان سازی و تراشيدن سنگ در تمدن بافت بسيار شگفت انگيز می باشد. انتخاب سنگ و رعايت دقيق تقارن هندسی در حجاری سنگ ها از عجائب تفکر افراد ساکن در اين منطقه به شمار می رود. کشف "مجسمه ی دو گانه" که از سنگ "تالک" تراشيده شده، توسط گروه کاوشگر دانشگاه هاروارد آمريکا، در نوع خود بی نظير بوده و مشابه آن در هيچ يک از مراکز باستانی ديگر يافت نشده است. سمبل دوگانگی مجسمه گواه آن است که ساکنان هزاره ی پنجم قبل از ميلاد در تمدن بافت به اهميت متقابل زن و مرد، توليدمثل و امرار معاش پی برده و نهايتا معتقد به مساوات بين اين دو جنس بوده اند. همچنين لوحه های گلی که حين کاوش در تمدن بافت بدست آمده، حاوی مطالبی به خط قبل از عيلام بودند و آزمايشات کربن 14، قدمت اين دست نوشته ها را به حدود 5400 سال قبل می رساند. اين تاريخ درست 400 سال قديمی تر از کهن ترين نمونه خط بدست آمده در جهان بوده و فرضيه ای را که طبق آن سومريان خط را در اوايل هزاره ی سوم قبل از ميلاد اختراع نموده اند، به شدن زير سوال می برد. حدود پنج جلد کتاب و چندين مقاله توسط گروه کاوشگر تمدن بافت در آمريکا انتشار يافته است. نمونه خط هايی که از تمدن بافت توسط اين محققين بدست آمده، از نمونه خطوط تمدن های بين النهرين، شوش و مصر به مراتب قديمی تر می باشد و ترجمه ی يکی از لوح های گلی تمدن بافت از تحويل احشام به عنوان ماليات به دولت مرکزی سخن می گويد و لوحه ی ديگری از توزيع بذر ذرت توسط دولت مرکزی به زارعان در فصل کاشت خبر می دهد. قديمی ترين نشانه ای که از شهر بافت در متون تاريخی ديده شده مربوط به دوران حکومت آل بويه (قرن چهارم هجری) است که در آن زمان از اين منطقه به نام اقطاع نام برده شده است. نويسنده ی کتاب "بستان السياحه" فلسفه نامگذاری آن را واگذاری آن از طرف آل بويه به فرزندانشان به نام "اقطاع" می داند. برخی از آثار باستانی بافت عبارتند از: تپه يحيی، قلعه خبر، قلعه سنگی، تپه مهره ای، قلعه گوشک. بافت دارای گردشگاه ها و مناطق خوش آب و هوای فراوانی نيز هست که خبر(شاه ولايت)، چشمه عروس، عشق آباد و هنزا (Hanza) از آن جمله اند. از جمله جاذبه های طبيعی بافت می توان به غار آتشفشانی "ترنگ" (Torung) که بزرگ ترين و طويل ترين غار استان کرمان به شمار می رود و غار "شب پره" واقع در دره ی شب پره نيز اشاره کرد. سوغاتی های مهم اين شهر شامل گردو، زيره، عسل، فراورده های لبنی و انواع گليم و قاليچه می باشد.
قدمت شهرستان بافت